هوای عشق

چطورش را نمی دانم...

ولی یک شب که خوابم رفته بود

از چشم و دل دل می زدم تا صبح،

گمان کردم که بیمارم.

ولی ناگاه فهمیدم که در قلبم

یکی نام تو را با شور میخواند.

و من آنگاه دانستم که کار دل تمام است و

هوای عشق تو پر کرده قلبم را.

در آن دم قطره هایی گرم از اشکم

به روی گونه هایم راه می پیمود.

و من با شوق، وصلت را

تمنا از حریم کبریا کردم.

خدا را من صدا کردم.

دعا کردم که امشب را

،که هستی همنوا با من،

کند ارزانی ام یک شب.

دلزده...